انتریت پاروویروس سگ (CPV) یکی از علل مهم مرگ‌ومیر در توله‌سگ‌ها علی‌رغم درمان تهاجمی است. یکی از مکان‌های حمله ویروس، مغز استخوان بوده و باعث تخریب مخزن پیش‌ساز گرانولوسیتی و متعاقب آن ایجاد نوتروپنی و کاهش سطح ایمنی می‌شود. استفاده از سایتوکاین‌های تحریک‌کننده مخزن پیش‌ساز گرانولوسیتی یکی از راه‌های جبران نوتروپنی متعاقب درگیری با پاروویروس است. فیلگراستیم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تحریک‌کننده کلنی گرانولوسیتی شناخته شده که باعث بلوغ، تکثیر و تمایز نوتروفیل‌ها در مغز استخوان و همچنین افزایش نوتروفیل‌های در گردش می‌گردد. از طرفی در التهابات، تولید ROS افزایش‌یافته و عدم تعادل بین رادیکال‌های آزاد و سیستم آنتی‌اکسیدانی باعث افزایش تولید گیرنده‌های G-CSF می‌شود. انجام مطالعه برای روشن‌تر شدن اثرات استفاده از آن در شرایط بیماری واقعی ضروری به نظر می‌رسید. به همین منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه به دو گروه تقسیم شدند. یکی از گروه‌ها (تعداد 10 سگ) تزریق زیر جلدی 10 میکروگرم در کیلوگرم وزن بدن فیلگراستیم هر 24 ساعت داشت و گروه دیگر هم حجم آن آب مقطر به‌صورت زیر جلدی دریافت کردند. در این مطالعه تغییرات تعداد کل لکوسیت‌ها (TLC)، تعداد نوتروفیل‌ها، تغییرات پارامترهای خونی و غلظت آلبومین، کورتیزول و پروتئین واکنشی C   (CRP) به‌عنوان فاکتورهای پیش بینی بقا و نشانگرهای استرس اکسیداتیو که شامل، اندیس استرس اکسیداتیو (OSI)، مالون‌دی آلدهید (MDA) به‌عنوان شاخص پراکسیداسیون چربی، سوپراکسیددیسموتاز و فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز در سرم حیوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزیابی قرار گرفت همچنین بررسی ارتباط بین نشانگرها همچنین اثر آن‌ها بر روی روند درمان بیماران موردمطالعه قرار گرفت.

انتریت پاروویروس سگ (CPV) یکی از علل مهم مرگ‌ومیر در توله‌سگ‌ها علی‌رغم درمان تهاجمی است. یکی از مکان‌های حمله ویروس، مغز استخوان بوده و باعث تخریب مخزن پیش‌ساز گرانولوسیتی و متعاقب آن ایجاد نوتروپنی و کاهش سطح ایمنی می‌شود. استفاده از سایتوکاین‌های تحریک‌کننده مخزن پیش‌ساز گرانولوسیتی یکی از راه‌های جبران نوتروپنی متعاقب درگیری با پاروویروس است. فیلگراستیم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین فاکتورهای تحریک‌کننده کلنی گرانولوسیتی شناخته شده که باعث بلوغ، تکثیر و تمایز نوتروفیل‌ها در مغز استخوان و همچنین افزایش نوتروفیل‌های در گردش می‌گردد. از طرفی در التهابات، تولید ROS افزایش‌یافته و عدم تعادل بین رادیکال‌های آزاد و سیستم آنتی‌اکسیدانی باعث افزایش تولید گیرنده‌های G-CSF می‌شود. انجام مطالعه برای روشن‌تر شدن اثرات استفاده از آن در شرایط بیماری واقعی ضروری به نظر می‌رسید. به همین منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه به دو گروه تقسیم شدند. یکی از گروه‌ها (تعداد 10 سگ) تزریق زیر جلدی 10 میکروگرم در کیلوگرم وزن بدن فیلگراستیم هر 24 ساعت داشت و گروه دیگر هم حجم آن آب مقطر به‌صورت زیر جلدی دریافت کردند. در این مطالعه تغییرات تعداد کل لکوسیت‌ها (TLC)، تعداد نوتروفیل‌ها، تغییرات پارامترهای خونی و غلظت آلبومین، کورتیزول و پروتئین واکنشی C   (CRP) به‌عنوان فاکتورهای پیش بینی بقا و نشانگرهای استرس اکسیداتیو که شامل، اندیس استرس اکسیداتیو (OSI)، مالون‌دی آلدهید (MDA) به‌عنوان شاخص پراکسیداسیون چربی، سوپراکسیددیسموتاز و فعالیت آنزیم میلوپراکسیداز در سرم حیوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزیابی قرار گرفت همچنین بررسی ارتباط بین نشانگرها همچنین اثر آن‌ها بر روی روند درمان بیماران موردمطالعه قرار گرفت.