چکیده

سابقه و هدف: زخم به هرگونه آسیب و یا اختلال در ساختار طبیعی پوست گفته می شود. مدیریت و درمان زخم، یک موضوع جدی و مهم در پزشکی نوین است. یکی از رهیافت‌ها در زمینه‌ی مدیریت زخم استفاده از سلول‌های بنیادی میباشد. سلول‌های بنیادی هم به صورت موضعی و هم به صورت سیستمیک برای درمان زخم‌های جلدی مورد استفاده قرار میگیرند. سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق شده از بند ناف جنین انسان(ژله وارتون) با داشتن پتانسیل تکثیر و تمایز به عنوان یک کاندید مهم در مطالعات مربوط به مدیریت زخم، بررسی شده‌اند. انتقال سلول‌های بنیادی مزانشیمی از طریق تزریق یا تجویز موضعی به طور مستقیم میتواند باعث ایجاد مرگ سریع سلولی شود. از این رو راهبردهای متفاوتی بر اساس استفاده از مواد و داربست‌ها با هدف افزایش چسبندگی، پرولیفراسیون و تمایز سلول‌ها به کار گرفته میشود. یکی از انواع داربست‌های استفاده شده در مهندسی بافت، داربست‌های نانوفیبر الکتروریسی شده هستند.  این مطالعه با هدف بررسی کارایی سلول‌های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون بارگذاری شده بر داربست نانوفیبر ساخته شده از پلی لاکتیک اسید / صمغ کتیرا و عصاره پوست انار با روش الکتروریسی ، در ترمیم زخم تجربی در موش بزرگ آزمایشگاهی با کمک بافت شناسی و ایمونوهیستوشیمی انجام شد.

مواد و روش‌کار: پس از تهیه پودر پوست انار، عصاره هیدروالکلی پوست آن به روش خیساندن آماده شد. داربست مورد نظر در این مطالعه با کمک دستگاه الکتروریسی مستقر در آزمایشگاه بهداشت مواد غذایی دانشکده دامپزشکی دانشگاه رازی ساخته شد و عصاره پوست انار در ترکیب داربست با نسبت 25/1% استفاده شد. جهت شناسایی داربست از آزمون FTIR ومیکروسکوپ الکترونی نگاره استفاده شد. بند ناف جنین full term انسان از بیمارستان بیستون به آزمایشگاه کشت سلول منتقل شده و طبق پروتوکل آزمایشگاه مراحل جداسازی، کشت و پاساژ سلولی انجام شد. جهت سنجش سمیت سلولی داربست از آزمون MTT استفاده شد. تعداد 20 سر موش آزمایشگاهی بزرگ نر نژاد ویستار با میانگین سنی دو ماه خریداری و در قفس مخصوص با شرایط محیطی دما 3±22 درجه سانتی‌گراد و سیکل روشنایی(12:12) در خانه حیوانات نگهداری شد و در طول مطالعه، به آب و غذا دسترسی آزاد داشتند. پس از تطابق با شرایط محیطی، موش‌ها با کمک کتامین/زایلازین (ketamine 80 mg/kg & xylazine 10mg/kg) بیهوش شدند. موی سطح پشتی هر موش در محل ایجاد زخم‌ها زده و ضد عفونی شد. در سطح پشتی هر موش، زخم دایرهای به قطر 20 میلیمتر و با ضخامت کامل ایجاد شد و به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند. 1)گروه کنترل منفی 2) گروه تیمارشده با 10⁵ سلول 3) گروه تیمارشده با داربست پلی‌لاکتیک‌اسید/صمغ کتیرا 4) گروه تیمار شده با داربست پلی‌لاکتیک اسید/صمغ کتیرا/عصاره انار 5) گروه تیمار شده با داربست پلی‌لاکتیک‌اسید/کتیرا/عصاره انار بارگذاری شده با 10⁵ سلول . طول مدت تیمار 14 روز بود.. درروزهای 4، 7، 10 و 14 با کمک دوربین دیجیتال از محل زخم تصاویری اخذ شد و روند ترمیم زخم از نظر ماکروسکوپی بررسی شد. پس از 2 هفته، موش‌ها آسان کشی شدند و نمونه‌های پوست از ناحیه مورد بررسی اخذ شدند و در محلول فیکساتیو قرار داده شدند. بعد از فیکس شدن بافت ، به روش معمول، مقاطع بافتی از پوست تهیه شد و پس از رنگ آمیزی عمومی و اختصاصی با میکروسکوپ نوری مطالعه و مقایسه شد. همچنین جهت مطالعه ایمونوهیستوشیمیایی نمونه‌‌های بافتی به آزمایشگاه مربوط ارسال شدند و پروتئینهای ویمنتین، CD31وki-67 مورد رنگ آمیزی و مطالعه قرارگرفتند.

یافته‌ها: ماهیت سلول‌های بنیادی مزانشیمی با نتایج فلوسایتومتری و تمایز به رده سلول‌های استخوانی و چربی تایید شدند. ماهیت داربست الکتروریسی شده با آزمون FTIR و تصاویر حاصل از میکروسکوپ الکترونی روبشی تایید شد. نتایج آزمون MTT هیچ سمیت سلولی‌ای را برای داربست نشان نداد. چسبندگی و تکثیر سلول‌ها به داربست نیز با استفاده از تصاویر حاصل از میکروسکوپ الکترونی تایید شد.   بررسی روند ترمیم زخم به صورت ماکروسکوپیک نشان از بهبود موثر در گروه تیمارشده با داربست حاوی عصاره به همراه سلول نسبت به سایر گروه‌های درمانی بود. مطالع? هیستوپاتولوژیک و هیستومورفومتریک نمونه‌های اخذ شده با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و ماسون‌تری‌کروم نشان داد که گروه‌ درمان شده با داربست حاوی عصاره به همراه سلول‌ ترمیم بهتری در زمینه سنتز مجدد بافت پوششی؛ بافت جوانه گوشتی؛ تجمع کلاژن و   رگزایی مجدد را نشان داده و همچنین میزان التهاب کمتری در مقایسه با سایر گروه‌های درمانی و گروه کنترل حاصل شد. در بررسی ایمونوهیستوشیمی و شمارش سلولی، کاهش بیان پروتئین ویمنتین در سیتوپلاسم سلول‌های فیبروبلاست لایه درم، کاهش بیان مارکر ki-67   در هسته سلول‌های لایه بازال اپیدرم و کاهش بیان مارکر CD31 در غشای سلول‌های اندوتلیال عروقی ناحیه درم مشاهده شد.

چکیده مقدمه و هدف : فاض?ب دفعی بیمارستان از مهم‌ترین منابع انتشار عوامل عفونت‌زا در مح?ط است. وجود عواملانگلی متعدد و زئونوز در فاضلاب بیمارستانی و احتمال راه‌یابی این فاضلاب به آبهای آشامیدنی یا محصولات کشاورزی، خطری بالقوه جهت انتقال بیماری‌های‌ انگلی به انسان و دام محسوب میشود. فاضلاب‌ها به دلیل دارا بودن مواد مغذی میتواند برای اصلاح خاک استفاده شود و چنانچه به شکل صحیح سالم‌سازی نشود، عوامل مقاوم انگلی نظیر تخم کرم‌ها و کیست تک‌یاختهها ممکن است وارد محصولات کشاورزی شود. هدف از ا?ن مطالعه تع??ن وضع?ت آلودگی‌انگل? فاض?ب خام بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه است. مواد و روش‌کار : این مطالعه بر روی نمونه‌های اخذ شده از بیمارستان امام رضا(ع) شهرستان کرمانشاه صورت گرفته و نمونه‌گیری از فروردین ماه 1403 تا شهریور ماه 1403 به مدت 6 ماه و به صورت هفتگی انجام شد. نمونـه‌های اخذ شده بـرای انجـام آزمایشات انگل شناسی به آزمایشگاه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه رازی منتقل شدند. آنـالیز انگلـی بـر اسـاس روش بیلنجـر بـا لام شـمارش مـک ‌مسـتر انجام شد. جهت تشخیص آلودگی نمونههای اخذ شده به تک‌یاخته کریپتوسپوریدیوم از هر نمونه 3 گسترش تهیه‌کرده و پس از ثابت کردن با اتانول به روش ذل-نیلسون اصلاح شده رنگ‌آمیزی میشود و زیر میکروسکوپ مشاهده شد و وجود آلودگی و شدت آلودگی برای هر نمونه ثبت گردید. جهت مقایسه آلودگی در ماههای مختلف نمونهگیری از آزمونهای آماری در بستر نرم‌افزار    استفاده شد. در این مطالعه مقادیر p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شدند. نتایج : بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، در روش تلمن تخم تنیا، لارو نماتود، تخم هیمنولپیس نانا، کیست ژیاردیا، کیست کیلوماستیکس، کیست آمیب، کیست بلاستوسیستیس هومینیس، کیست یوامبا بوتچلی مشاهده شد و فاضلاب تصفیه شده بیمارستان امام رضا ازنظر آلودگی با کریپتوسپوریدیوم در مواردی بسیار کم مثبت بود. آزمون‌های آماری که بر روی نتایج روش تلمن انجام شد، اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فاضلاب تصفیه شده ماه‌های نمونه‌گیری را نشان نداد. همین‌طور اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فصل بهار و تابستان فاضلاب تصفیه شده بیمارستان امام رضا دیده نشد. آلودگی به کریپتوسپوریدیوم در ماههای مختلف بیمارستان و در فصول بهار و تابستان اختلاف معنی‌داری را نشان نداد. نتیجه‌گیری : آلودگی فاضلاب بیمارستان امام رضا(ع) کرمانشاه به انواع انگلهای پاتوژن، نشاندهنده توانایی پسابها و کود ناشی از آن در آلوده سازی منابع آبی و محصولات کشاورزی مورداستفاده برای انسان و دامهاست. لذا سالم‌سازی صحیح فاضلاب قبل از ورود به محیط‌زیست از اهمیت بالایی برخوردار است. کلمات کلیدی : فاضلاب، فاضلاب بیمارستان، آلودگی انگلی، کرمانشاه، تک‌یاخته، کرم

  چکیده: انتریت پارووویروسی یکی از بیماریهای ویروسی شایع و کشنده در سگها است که تشخیص سریع و پیشآگهی دقیق آن میتواند در مدیریت درمانی و کاهش تلفات موثر باشد. در این مطالعه، به بررسی کاربرد قطعات DNA آزاد سلولی در خون سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی پرداخته شده است. cfDNA، که بهطور طبیعی در جریان خون موجود است، از سلولهای مرده و آسیبدیده ناشی میشود و افزایش آن در بیماریهای التهابی و عفونی معمول است. این بیومارکر بهویژه در شرایطی که آسیب شدید بافتی و التهاب وجود دارد، میتواند بهعنوان شاخص حساس برای ارزیابی شدت بیماری و پیشبینی عوارض عمل کند. علاوه بر cfDNA، فریتین و پروتئین واکنشی C نیز از بیومارکرهای التهابی شناختهشده هستند. فریتین که بهعنوان پروتئین ذخیره آهن عمل میکند، در پاسخ به التهاب شدید و عفونتهای سیستمیک سطح بالایی از خود را نشان میدهد. از سوی دیگر، CRP یک پروتئین پلاسمایی است که در پاسخ به التهاب در بدن افزایش مییابد و میتواند در شناسایی عفونتهای فعال و ارزیابی شدت آنها مفید باشد. در این مطالعه، 20 قلاده سگ مبتلا به انتریت پاروویروسی و نوتروپنی شدید پس از تشخیص اولیه و اخذ رضایتنامه از صاحبان وارد مطالعه خواهند شد. درمان روتین و یکسان بر اساس دوز و وزن بدن برای این بیماران در طی پنج روز نمونهبرداری صورت خواهد گرفت. نمونههای خون از هر بیمار درروز اول و قبل از شروع درمان و طی 5 روز اخذ شد تا تغییرات بیومارکرهای مورد نظر و ارتباط آنها با یکدیگر در ارزیابی پاسخ به درمان و پیشآگهی بررسی شود. این مطالعه بهمنظور مقایسه توانایی cfDNA با فریتین و CRP در پیشبینی شدت بیماری و عوارض بالینی در سگهای مبتلا به انتریت پارووویروسی انجام میشود. نتایج این تحقیق میتواند بهعنوان یک ابزار تشخیصی و پیشآگهی موثر در بهبود استراتژیهای درمانی و مراقبتی برای این بیماری کشنده در سگها کاربرد داشته باشد

عارضه دررفتگی استخوان کشکک یکی از دلایل اصلی لنگش در سگ بوده و از رایج‌ترین عواملی است که حیوانات خانگی را راهی اتاق عمل می‌کند. در این عارضه، استخوان کشکک از وضعیت طبیعی خود خارج شده و حرکت حیوان، با مشکل مواجه می‌شود‌. هرچند این عارضه در گربه‌ها هم رخ می‌دهد اما بیشتر گزارشات در سگ‌ها و بهخصوص در سگ‌های نژاد کوچک و عروسکی دیده می‌شود. دررفتگی استخوان کشکک در صورتی که رو به وخامت برود، جلوی فعالیت طبیعی سگ‌ها را می‌گیرد و برای آن‌ها و صاحبانشان معضل بزرگی ایجاد می‌کند. آمار فراوانی آن توسط محققان مختلف مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. اما به رغم روند رو به رشد نگهداری سگ‌ها طی چند سال اخیر، اطلاعاتی در خصوص بررسی این عارضه در شهر کرمانشاه، طی جستجو در منابع علمی در دسترس، یافت نشده است. بنابراین هدف از این پژوهش بررسی فراوانی و توزیع عارضه در رفتگی استخوان کشکک در سگ‌های ارجاعی به درمانگاههای شهر کرمانشاه میباشد. بدین منظور با مراجعه به درمانگاههای مختلف در سطح شهر کرمانشاه، پرونده‌های معاینات فیزیکی و رادیولوژیکی سگهای مبتلا به دررفتگی استخوان کشکک، از سال 1398 تا کنون بررسی شدند و سوابقی مانند: سن، جنس، نژاد، وزن بدن و درجه در رفتگی یادداشت شد و پس از دسته‌بندی، داده‌ها مورد ارزیابی و تحلیل‌های آماری قرار گرفتند. براساس نتایج ما مشخص گردید که دررفتگی استخوان کشکک در نژاد شیتزو 67/33% و پامرانین 53/26% بیشترین فراوانی را دارد (5P < 0/0)، سگ‌های ماده (48/%74) بیشتر از سگ‌های نر (51/%25) (5P > 0/0) تحت تاثیر قرار می‌گیرند، وضعیت اندام درگیر نیز مشخص کرد که پای چپ (81/40%) بیشتر از پای راست (65/32%) درگیر می‌شود (5P > 0/0)، همچنین مشخص شد که بیشتر سگ‌هایی که وزن و سنی به ترتیب بین 7-3 کیلوگرم (69/84%) و 7-3 سال (59/79%) داشتند درگیر این عارضه شدند (5P < 0/0). در ادامه مشخص گردید که شایعترین درجه دررفتگی درجه 2 (67/33%) بوده است و این عارضه در سگ‌های عقیم شده (42/71%) بیشتر از سگ‌های عقیم نشده (58/28%) مشاهده شده است (5P < 0/0). با توجه به اهمیت رخداد این عارضه در وقوع لنگش در سگ‌ها و نبود اطلاعات کافی در زمینه فراوانی این عارضه، توجه به عوامل موثر بر رخداد آن در کنترل و پیشگیری از عارضه و لنگش اهمیت بالایی دارد. کلمات کلیدی: دررفتگی استخوان کشکک، سگ، وزن بدن، سن، درجه دررفتگی، جنسیت  

چکیده

مقدمه و هدف: فاض?ب دفعی کشتارگاه از مهم‌ترین منابع پخش عوامل عفونت‌زا در مح?ط است. وجود عوامل انگلی متعدد و زئونوز در فاضلاب کشتارگاهی و احتمال راه­یابی این فاضلاب به آب­های آشامیدنی یا محصولات کشاورزی، خطری بالقوه جهت انتقال بیماری­های انگلی به انسان و دام محسوب می­شود. فاضلاب‌ها به دلیل دارا بودن مواد مغذی می­تواند برای اصلاح خاک استفاده شود و چنانچه به شکل صحیح سالم‌سازی نشود، عوامل مقاوم انگلی نظیر تخم کرم­ها و کیست تک‌یاخته‌ها ممکن است وارد محصولات کشاورزی شود. هدف از ا?ن مطالعه تع??ن وضع?ت آلودگ? انگل? فاض?ب خام کشتارگاه‌های شهرستان کرمانشاه است.

مواد و ر‌وش کار: این مطالعه بر روی نمونه­های اخذشده از دو کشتارگاه دام شهرستان کرمانشاه (کشتارگاه بیستون و کشتارگاه ماهدشت) صورت گرفت و نمونه­گیری به مدت 6 ماه و به‌صورت هفتگی انجام شد. آنـالیز انگلـی بـر اسـاس روش بیلنجـر بـا لام شـمارش مـک­مسـتر بـا حجـم حفـره­ای3/0 میلی­لیتر انجام گرفت. همچنین جهت پیدا کردن تخم و کیست سنگین انگل‌ها که با روش بیلنجر قابل‌شناسایی نبود از روش تلمن استفاده شد. جهت تشخیص آلودگی نمونه­های اخذشده به تک‌یاخته کریپتوسپوریدیوم، به روش ذیل-نلسون اصلاح‌شده رنگ­آمیزی صورت گرفت و پس از بررسی وجود آلودگی و شدت آلودگی برای هر نمونه ثبت شد. جهت مقایسه آلودگی در ماه­های مختلف نمونه­گیری و بین دو کشتارگاه از آزمون­های آماری در بستر نرم‌افزار    استفاده شد. در این مطالعه مقادیر p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته شدند.

نتایج: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، درروش بیلنجر تخم آسکاریس، تخم نماتودهای دیگر، تخم مونیزیا، لارو نماتود، کیست ژیاردیا و اووسیست ایمریا و درروش تلمن تخم تریشوریس، فاسیولا و دیکروسلیوم مشاهده شد و فاضلاب خام هر دو کشتارگاه ازنظر آلودگی با کریپتوسپوریدیوم مثبت بود. آزمون‌های آماری که بر روی نتایج روش بیلنجر انجام شد، اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فاضلاب خام دو کشتارگاه بیستون و ماهیدشت در طی ماه‌های نمونه‌گیری را نشان نداد. همین‌طور اختلاف معنی‌دار بین مجموع آلودگی انگلی فاضلاب خام هر دو کشتارگاه در ماه­های مختلف نمونه­گیری دیده نشد. در هر کشتارگاه به تفکیک هم بین ماه­های مختلف نمونه­گیری اختلاف معنی­داری از نظر شدت آلودگی وجود نداشت. آلودگی به کریپتوسپوریدیوم هم بین دو کشتارگاه، در ماه­های مختلف به شکل مجموع و تفکیک کشتارگاه اختلاف معنی‌داری نشان نداد.

نتیجه‌گیری: آلودگی فاضلاب کشتارگاه­های کرمانشاه به انواع انگل­های پاتوژن، نشان­دهنده توانایی پساب­ها و کود ناشی از آن در آلوده سازی منابع آبی و محصولات کشاورزی مورداستفاده برای انسان و دام­هاست. لذا سالم‌سازی صحیح فاضلاب قبل از ورود به محیط‌زیست از اهمیت بالایی برخوردار است.

کلمات کلیدی: فاضلاب، کشتارگاه، آلودگی انگلی، کرمانشاه، تک یاخته، کرم

مرغ مینا یکی از پرندگانی است که به عنوان پرنده خانگی و زینتی نگهداری می‌شود‌. با توجه به شرایط نگهداری و سیستم گوارشی –کبدی خود پرنده، بیماری کبد چرب و ذخیره آهن از شایع ترین بیماری ها در این گونه از پرندگان است که بیشترین علت ارجاع پرنده به کلینیک می‌باشد. هدف مطالعه حاضر مقایسه نشانگرهای کلینیکال پاتولوژی و رادیولوژی با تاکید بر نشانه های عارضه لیپیدوز کبدی و بیماری ذخیره آهن در مرغان مینا‌ (Acridotheres tristis) ارجاعی به کلینیک‌های دامپزشکی کرمانشاه می‌باشد. در این مطالعه از 30 مرغ مینای ارجاعی به کلینیک های کرمانشاه، پس از گرفتن تاریخچه و معاینه، با اخذ رضایت کتبی از صاحب پرنده، خون‌گیری از ورید بال(Brachial vein)صورت خواهد گرفت، سرم خون پس از جداسازی برای بررسی و ارزیابی پارامترهای بیوشیمیایی همچون سنجش میزان پروتئین کل، آلبومین،تریگلیسیرید، آهن و آنزیم های کبدی در فریزر با دمای منفی 20 درجه سلسیوس نگهداری خواهد شد. همچنین برای ارزیابی پراکسیداسیون چربی در سرم، میزان مالون‌دی‌آلدهید سنجیده خواهد شد. از تمام پرنده‌ها عکس رادیولوژی با حالت گماری در دو وضعیت شکمی پشتی و جانبی تهیه شده و مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. در صورت امکان آزمایش تکمیلی بیوپسی کبدی انجام و با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، اسید پریودیک شیفت و ماسون تری کروم انجام خواهد شد. داده های به دست آمده از نتایج آزمایش ها بصورت میانگین و انحراف استاندارد بوده و با استفاده از آزمون t مورد ارزیابی قرار گرفته و همچنین برای بررسی ارتباط نتایج از ضریب همبستگی پیرسون استفاده خواهد شد.