سرطان کولورکتال[ colorectal] معضلی جهانی است. مقاومت تومور به داروها، چالش اصلی درمان است که با اختلال در سیستم اکسیداتیو/آنتی‌اکسیدانی مرتبط است. نانوذرات اکسید روی سنتز سبز، ZnO    با تاثیر براین سیستم، اثرات ضد توموری اعمال می‌کنند. روش کار: تاثیر نانوذرات اکسید روی سنتز سبز را بر شاخص‌های کلیدی استرس اکسیداتیو و سیستم آنتی‌اکسیدانی شامل مالون دی‌آلدئید (MDA)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون(GSH ) در سلول‌های سرطان کولورکتال HT-29 بررسی شد. نانوذرات اکسید روی به روش سبز با استفاده از عصاره پوست انار سنتز شدند. ترکیبات فعال زیستی عصاره با GC-MS و HPLC شناسایی شدند. نانوذرات سنتز شده با XRD، DLS، UV-Vis، FTIR، پتانسیل زتا و FE-SEM تجزیه و تحلیل شدند. تشکیل نانوذرات با ساختار کریستالی وورتزیت[ wurtzite] شش ضلعی، اندازه نانو و مورفولوژی کروی و شش ضلعی تایید شد. نتایج:نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز با نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی بر روی HT-29 مقایسه شدند. نتایج MTT نشان داد که نانوذرات سبز، اثرات سیتوتوکسیک[ cytotoxic] قوی‌تری اعمال نمودند. مقدار IC50 برای نانوذرات سبز، 80.28 میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شد. سطوح نشانگرهای استرس اکسیداتیو و مولکول‌های آنتی‌اکسیدان سنجش شد. افزایش MDA و کاهش SOD و GSH را در گروه تیمار شده با نانوذرات سبز دیده شد. نتایج AO/PI و DAPI، القای آپوپتوز را در سلول‌های سرطانی تیمار شده با نانوذرات سبز تایید نمود. نتیجه گیری:نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز با عصاره پوست انار، تاثیردرسیستم اکسیداتیو/آنتی‌اکسیدانی سلول‌های سرطانی،احتمالا پتانسیل بالایی در بهبود درمان سرطان کولورکتال دارند.

مطالعه به منظور درک هرچه بهتر ارتباط میان یافته های بالینی ، هیستوپاتولوژیک و بیان پروتئینهای مرتبط با آپوپتوز(BCl-2,P53) در اندومتر سگهای ارجاعی به کلینیکهای سطح شهر کرمانشاه برای جراحی اوریوهیسترکتومی طراحی شده است. مجموع 25 رحم خارج شده به روش جراحی انتخابی، از سگهای ماده بین سنین 2 تا 12 سال، ابتدا مورد بررسی بالینی و هیستوپاتولوژی از جهت وجود هیدرومتر، موکومتر، پایومتر و هیپرپلازی کیستی اندومترقرار گرفته و سپس مارکرهای BCl-2و P53 با تکنیک ایمونوهیستوشیمی در بافت رحم لوکالیزه و ردیابی میشوند. از حیوانات انتخاب شده قبل از عمل جراحی نمونه خون گرفته شده و میزان هورمونهای استرادیول ، پروژسترون و فاکتورهای خونی حیوان ارزیابی میشوند.

مقادیر اندازه‌گیری شده در نمونه‌های پاتولوژیک همچنین با مقادیر اندازه‌گیری شده در نمونه‌های سالم از لحاظ بالینی، هیستولوژی بافت رحم، ایمونوهیستوشیمی مارکرهای مذکور و پارامترهای خونی 5 قلاده سگ که مورد اواریوهیسترکتومی انتخابی قرار می‌گیرند مقایسه خواهند شد.

چکیده

مقدمه و هدف: فاض?ب دفعی کشتارگاه از مهم‌ترین منابع پخش عوامل عفونت‌زا در مح?ط است. وجود عوامل انگلی متعدد و زئونوز در فاضلاب کشتارگاهی و احتمال راه­یابی این فاضلاب به آب­های آشامیدنی یا محصولات کشاورزی، خطری بالقوه جهت انتقال بیماری­های انگلی به انسان و دام محسوب می­شود. فاضلاب‌ها به دلیل دارا بودن مواد مغذی می­تواند برای اصلاح خاک استفاده شود و چنانچه به شکل صحیح سالم‌سازی نشود، عوامل مقاوم انگلی نظیر تخم کرم­ها و کیست تک‌یاخته‌ها ممکن است وارد محصولات کشاورزی شود. هدف از ا?ن مطالعه تع??ن وضع?ت آلودگ? انگل? فاض?ب خام کشتارگاه‌های شهرستان کرمانشاه است.

مواد و ر‌وش کار: این مطالعه بر روی نمونه­های اخذشده از دو کشتارگاه دام شهرستان کرمانشاه (کشتارگاه بیستون و کشتارگاه ماهدشت) صورت گرفت و نمونه­گیری به مدت 6 ماه و به‌صورت هفتگی انجام شد. آنـالیز انگلـی بـر اسـاس روش بیلنجـر بـا لام شـمارش مـک­مسـتر بـا حجـم حفـره­ای3/0 میلی­لیتر انجام گرفت. همچنین جهت پیدا کردن تخم و کیست سنگین انگل‌ها که با روش بیلنجر قابل‌شناسایی نبود از روش تلمن استفاده شد. جهت تشخیص آلودگی نمونه­های اخذشده به تک‌یاخته کریپتوسپوریدیوم، به روش ذیل-نلسون اصلاح‌شده رنگ­آمیزی صورت گرفت و پس از بررسی وجود آلودگی و شدت آلودگی برای هر نمونه ثبت شد. جهت مقایسه آلودگی در ماه­های مختلف نمونه­گیری و بین دو کشتارگاه از آزمون­های آماری در بستر نرم‌افزار    استفاده شد. در این مطالعه مقادیر p کمتر از 05/0 معنی­دار در نظر گرفته شدند.

نتایج: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، درروش بیلنجر تخم آسکاریس، تخم نماتودهای دیگر، تخم مونیزیا، لارو نماتود، کیست ژیاردیا و اووسیست ایمریا و درروش تلمن تخم تریشوریس، فاسیولا و دیکروسلیوم مشاهده شد و فاضلاب خام هر دو کشتارگاه ازنظر آلودگی با کریپتوسپوریدیوم مثبت بود. آزمون‌های آماری که بر روی نتایج روش بیلنجر انجام شد، اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فاضلاب خام دو کشتارگاه بیستون و ماهیدشت در طی ماه‌های نمونه‌گیری را نشان نداد. همین‌طور اختلاف معنی‌دار بین مجموع آلودگی انگلی فاضلاب خام هر دو کشتارگاه در ماه­های مختلف نمونه­گیری دیده نشد. در هر کشتارگاه به تفکیک هم بین ماه­های مختلف نمونه­گیری اختلاف معنی­داری از نظر شدت آلودگی وجود نداشت. آلودگی به کریپتوسپوریدیوم هم بین دو کشتارگاه، در ماه­های مختلف به شکل مجموع و تفکیک کشتارگاه اختلاف معنی‌داری نشان نداد.

نتیجه‌گیری: آلودگی فاضلاب کشتارگاه­های کرمانشاه به انواع انگل­های پاتوژن، نشان­دهنده توانایی پساب­ها و کود ناشی از آن در آلوده سازی منابع آبی و محصولات کشاورزی مورداستفاده برای انسان و دام­هاست. لذا سالم‌سازی صحیح فاضلاب قبل از ورود به محیط‌زیست از اهمیت بالایی برخوردار است.

کلمات کلیدی: فاضلاب، کشتارگاه، آلودگی انگلی، کرمانشاه، تک یاخته، کرم

سرطان کولورکتال یکی از جدی‌ترین تهدیدات حوزه سلامت است که درمان‌های فعلی آن با چالش‌هایی مانند عوارض جانبی شدید و مقاومت سلولی روبرو هستند. القای آپوپتوز، به عنوان یک رویکرد نوآورانه برای غلبه بر این موانع مطرح شده است. نانوذرات سنتز شده به روش سبز، به عنوان ابزاری امیدوارکننده در این زمینه مطرح شده‌اند. این نانوذرات می‌توانند با القای آپوپتوز، به طور موثر سلول‌های سرطانی را از بین ببرند و در عین حال عوارض جانبی کمتری داشته باشند.

در مطالعه برون تنی حاضر، با هدف ارزیابی پتانسیل ضدتوموری و القای آپوپتوز، نانوذرات اکسید روی (ZnO   ) به روش سبز با استفاده از عصاره اتانولی پوست انار (Punica granatum) سنتز شدند. ابتدا، با استفاده از تکنیک‌های کروماتوگرافی گازی- طیف‌سنجی جرمی (GC-MS) و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) برای شناسایی ترکیبات زیست فعال موجود در عصاره پوست انار استفاده شد. سپس این نانوذرات، با استفاده از تکنیک‌های از جمله پراش پرتو ایکس (XRD)، پراکندگی دینامیکی نور (DLS)، طیف‌سنجی فرابنفش-مرئی (UV-Vis)، طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (FE-SEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند (شکل1-1). نتایج حاصل، تایید کننده تشکیل نانوذراتی با ساختار کریستالی وورتزیت شش ضلعی ZnO، اندازه نانومتری و مورفولوژی کروی و شش ضلعی بود(شکل1-2). در ادامه، اثر ضدتوموری و توانایی القای آپوپتوز نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز، در مقایسه با نانوذرات روی سنتز شده با روش‌های شیمیایی، بر روی سلول‌های سرطانی کولورکتال HT-29 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمون MTT نشان داد که نانوذرات سنتز شده به روش سبز، اثرات سیتوتوکسیک وابسته به دوز قوی‌تری نسبت به نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی بر روی این سلول‌ها اعمال می‌کنند. مقدار IC50 برای نانوذرات سبز برابر با 80.28 میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شد، که نشان‌دهنده سمیت سلولی بالاتر این نانوذرات در مقایسه با نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی است. نتایج حاصل از تکنیک‌ رنگ‌آمیزی آکریدین اورنج/پروپیدیوم یدید و DAPI   نشان داد که در سلول‌های سرطانی تیمار شده با نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز، فرایند آپوپتوز به طور قابل توجهی افزایش یافته است. همچنین، آنالیز ایمونوسیتوشیمی (ICC)، بیانگر افزایش معنی‌دار پروتئین p53 و کاهش قابل توجه بیان پروتئین Bcl-2 در این سلول‌ها بود (p ? 0.0001). این یافته‌ها نشان می‌دهند که نانوذرات سبز، در مقایسه با نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی، اثرات سیتوتوکسیک و القای آپوپتوز قوی‌تری بر سلول‌های سرطانی اعمال می‌کنند.

نتایج این مطالعه به وضوح نشان می‌دهد که سنتز سبز نانوذرات اکسید روی با استفاده از عصاره پوست انار(P.G)، پتانسیل بسیار بالاتری نسبت به نانوذرات سنتز شده به روش‌های شیمیایی در القای آپوپتوز سلولی و مهار رشد سلول های توموری دارد. این یافته‌ها، افق‌های تازه‌ای را در حوزه نانوتکنولوژی سرطان گشوده و حاکی از آن است که نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز، می توانند به‌عنوان یک عامل درمانی امیدبخش در درمان سرطان مورد استفاده قرار گیرند.

کلمات کلیدی: آپوپتوز، BCL-2،   p53، سلول سرطانی کولورکتال HT-29، نانوذرات اکسید روی، سنتز سبز، ایمونوسیتوشیمی(ICC).

سرطان کولورکتال (CRC) یکی از شایع‌ترین و مرگبارترین انواع سرطان است. با وجود پیشرفت‌های درمانی، محدودیت‌ها و عوارض جانبی روش‌های درمانی کنونی، ضرورت توسعه رویکردهای جدید و موثرتر را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، نانوذرات اکسید روی (ZnO   ) به دلیل خواص ضد توموری قابل توجه و امکان سنتز به روش‌های سازگار با محیط زیست، به عنوان یک گزینه امیدبخش در درمان سرطان مطرح شده‌اند. اگرچه مطالعات متعددی به بررسی اثرات ضد توموری نانوذرات اکسید روی پرداخته‌اند، اما مکانیسم دقیق عمل این نانوذرات و ارتباط آن با تغییرات در بیان نشانگرهای توموری مانند آنتی‌ژن کارسینومبریونیک (CEA) و پروتئین ویروس سارکوم موش کرستن (KRAS) هنوز به طور کامل شناخته نشده است. در این مطالعه، با هدف روشن‌تر نمودن اثرات همزمان نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز بر سلول‌های سرطان کولورکتال HT-29 و تغییرات در بیان این نشانگرهای توموری، تلاش شده است تا گامی در جهت شخصی‌سازی درمان و بهبود نتایج درمانی در بیماران مبتلا به CRC برداشته شود. همچنین، برای ارزیابی نقش روش سنتز در اثربخشی نانوذرات، نتایج حاصل از نانوذرات سنتز شده به روش سبز با نانوذرات سنتز شده به روش شیمیایی مقایسه گردید.نانوذرات روی به روش سبز و با استفاده از عصاره اتانولی پوست انار (Punica granatum) سنتز شدند. ابتدا، با استفاده از تکنیک‌های کروماتوگرافی گازی- طیف‌سنجی جرمی (GC-MS) و کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) برای شناسایی ترکیبات زیست فعال موجود در عصاره پوست انار استفاده شد. پس از سنتز، نانوذرات با استفاده از تکنیک‌های از جمله پراش پرتو ایکس (XRD)، پراکندگی دینامیکی نور (DLS)، طیف‌سنجی فرابنفش-مرئی (UV-Vis)، طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR)، پتانسیل زتا و میکروسکوپ الکترونی روبشی (FE-SEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل، تایید کننده تشکیل نانوذراتی با ساختار بلوری وورتزیت شش ضلعی، اندازه نانومتری و مورفولوژی کروی و شش ضلعی بود.   در ادامه، اثر ضدتوموری نانوذرات روی سنتز شده به روش سبز، در مقایسه با نانوذرات ZnO سنتز شده به روش‌ شیمیایی، بر روی سلول‌های سرطان کولورکتال مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون MTT نشان داد که نانوذرات سنتز شده به روش سبز، اثرات سیتوتوکسیک وابسته به دوز قوی‌تری نسبت به نانوذرات روی سنتز شده به روش‌های شیمیایی بر روی سلول‌های سرطان کولورکتال اعمال می‌کنند. مقدار IC50 برای نانوذرات سبز برابر با 80.28 میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شد. نتایج حاصل از تکنیک‌های رنگ‌آمیزی DAPI و آکریدین اورنج/اتیدیوم بروماید نشان داد که در سلول‌های سرطانی تیمار شده با نانوذرات سنتز شده به روش سبز، فرایند توقف رشد سلول های توموری به طور قابل توجهی افزایش یافته است. همچنین، آنالیز الایزا (ELISA) بیانگر کاهش معنی‌دار در میزان نشانگرهای زیستی تومور CEA و KRAS بود.   

نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تلفیق روش‌های نوین درمانی، از جمله بکارگیری نانوذرات اکسید روی سنتز شده به روش سبز با استفاده از عصاره اتانولی پوست انار (P.G)، به همراه ارزیابی دقیق تغییرات چندین بیومارکر توموری، می‌تواند به دستاوردهای قابل توجهی در درمان هدفمند و موثر سرطان کولورکتال منجر شود..

کلمات کلیدی: نانو ذرات اکسید روی، سنتز سبز، سلول سرطان   ,HT-29نشانگرهای زیستی توموری، الایزا، رنگ‌آمیزی DAPI، آکریدین اورنج/اتیدیوم بروماید

سیکلوسپورین یکی از پرکاربردترین داروها­ی سرکوب­گر ایمنی است که باکاهش فعالیت لنفوسیت­های T به پذیرفته شدن عضودریافتی توسط بدن در جراحی پیوند اعضا کمک می­کند. علیرغم مزایای متعدد سیکلوسپورین، این دارو موجب سمیت در ارگان­های مختلف از جمله کلیه می­شود. آلفاپینن یک مونوترپن حلقوی با اثرات آنتی­اکسیدانی قوی می­باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثرات محافظتی احتمالی آلفاپینن بر سمیت کلیوی القاشده با سیکلوسپورین بود. 35 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه   مساوی (7=n) تقسیم شده و به مدت 21 روز متوالی تحت درمان خوراکی بدین­صورت قرار گرفتند: کنترل منفی(سرم فیزیولوژی) ،کنترل مثبت (سرم فیزیولوژی)، کنترل مقایسه­ای (ویتامین سی: 100 میلی­گرم بر کیلوگرم) و دو گروه آزمایشی (آلفا پینن با دوزهای 50 و 100 میلی­گرم بر کیلوگرم). ضمنا در تمامی گروه­ها به­جز کنترل منفی، سیکلوسپورین به­صورت درون­صفاقی (25 میلی­گرم بر کیلوگرم) و در طول 21 روز، تجویز گردید. پس از اتمام مدت درمان، در روز 22م از قلب حیوانات تحت بیهوشی خونگیری شد و سپس با عمیق کردن بیهوشی، حیوانات مورد آسان­کشی قرار گرفته و کلیه­­های آن­ها جهت بررسی هیستوپاتولوژی و ایمونوهیستوشیمی و نیز ارزیابی شاخص­های استرس اکسیداتیو برداشته­شد. نتایج نشان داد که درمان با آلفاپینن موجب کاهش سرمی اوره و کراتینین و نیز بهبود ضایعات هیستوپاتولوژیک ناشی از سیکلوسپورین شد. همچنین یافته­ها حاکی از آن بود که آلفاپینن با کاهش پروتئین p53 و افزایش میزان Bcl2 منجربه تخفیف فرآیند آپوپتوز شده، و نیز با کاهش میزان مالون­دی­آلدئید و افزایش سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در بافت کلیه به طور معنی­دار استرس اکسیداتیو ناشی از سیکلوسپورین را مهارکرد. نتایج این مطالعه نشان داد که درمان با آلفاپینن به­صورت قابل مقایسه­ای با ویتامین سی اثر محافظتی معنی­داری در برابر سمیت کلیوی ناشی از سیکلوسپورین داشت که این اثر می­تواند به­دلیل خواص آنتی­اکسیدانی و آنتی­آپوپتوتیک باشد.

مرغ مینا یکی از پرندگانی است که به عنوان پرنده خانگی و زینتی نگهداری می‌شود‌. با توجه به شرایط نگهداری و سیستم گوارشی –کبدی خود پرنده، بیماری کبد چرب و ذخیره آهن از شایع ترین بیماری ها در این گونه از پرندگان است که بیشترین علت ارجاع پرنده به کلینیک می‌باشد. هدف مطالعه حاضر مقایسه نشانگرهای کلینیکال پاتولوژی و رادیولوژی با تاکید بر نشانه های عارضه لیپیدوز کبدی و بیماری ذخیره آهن در مرغان مینا‌ (Acridotheres tristis) ارجاعی به کلینیک‌های دامپزشکی کرمانشاه می‌باشد. در این مطالعه از 30 مرغ مینای ارجاعی به کلینیک های کرمانشاه، پس از گرفتن تاریخچه و معاینه، با اخذ رضایت کتبی از صاحب پرنده، خون‌گیری از ورید بال(Brachial vein)صورت خواهد گرفت، سرم خون پس از جداسازی برای بررسی و ارزیابی پارامترهای بیوشیمیایی همچون سنجش میزان پروتئین کل، آلبومین،تریگلیسیرید، آهن و آنزیم های کبدی در فریزر با دمای منفی 20 درجه سلسیوس نگهداری خواهد شد. همچنین برای ارزیابی پراکسیداسیون چربی در سرم، میزان مالون‌دی‌آلدهید سنجیده خواهد شد. از تمام پرنده‌ها عکس رادیولوژی با حالت گماری در دو وضعیت شکمی پشتی و جانبی تهیه شده و مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. در صورت امکان آزمایش تکمیلی بیوپسی کبدی انجام و با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، اسید پریودیک شیفت و ماسون تری کروم انجام خواهد شد. داده های به دست آمده از نتایج آزمایش ها بصورت میانگین و انحراف استاندارد بوده و با استفاده از آزمون t مورد ارزیابی قرار گرفته و همچنین برای بررسی ارتباط نتایج از ضریب همبستگی پیرسون استفاده خواهد شد. 

نتایج: بر اساس یافته­های مطالعه حاضر اسکولین (mg/kg 20 و 40) دارای خاصیت ضد دردی وابسته به دوز در درد القا شده توسط آزمون رایتینگ می­باشد (05/0>P). هم­چنین در گروه­های پیش­درمانی شده با نالوکسان، آتروپین، فلومازنیل و یوهیمبین اثرات ضد دردی اسکولین به صورت معنی­داری کاهش یافت (05/0>P).

نتیجه­گیری: اسکولین دارای اثرات ضد دردی می­باشد که احتمالاً از مسیرهای اوپیوئیدرژیک، کولینرژیک، گاباارژیک و آدرنرژیک واسطه­گری می­شود.

داروی شیمی درمانی دوکسوروبیسین (DOXO) می‌تواند آسیب استخوانی قابل توجهی را به بیماران سرطانی وارد کند. در حالی که مکانیسم‌های مسئول پوکی استخوان ناشی از DOXO به طور کامل مشخص نشده است، شواهد نشان می‌دهد که DOXO ممکن است از تمایز استخوان‌زایی سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان (BMSCs) از طریق مسیر سیگنالینگ   MP2 جلوگیری کند.نانوذرات اکسید روی در تقویت استخوان سازی، معدنی سازی و تکثیر سلول های استئوبلاستیک موثر بوده اند. اخیراً، نانوذرات اکسید روی سنتز شده با روش سبز (ZnO   ) به دلیل زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری، پتانسیل بسیار زیادی را برای کاربردهای مختلف زیست پزشکی نشان می دهند. مطالعه حاضر به بررسی اثرات تجویز همزمان DOXO و نانوذرات اکسید روی سنتز شده با روش سبز از عصاره هیدروالکلی برگ گیاه ارغوان (Cercis siliquastrum) بر تمایز استخوان‌زایی سلول‌های بنیادی مزانشیمی می‌پردازد.

در این مطالعه، ابتدا نانوذرات اکسید روی از عصاره هیدروالکلی گیاه سنتز شدند و از نظر کیفی و کمی بررسی شدند. سپس، تاثیر این نانوذرات بر تمایز استخوان‌زایی BMSCها در محیط‌های کشت حاوی DOXO و نانوذرات اکسید روی مورد بررسی قرار گرفت.

برای این منظور، BMSCها به مدت 14 روز در محیط‌های کشت حاوی 10 میکروگرم بر میلی‌لیتر از   ZnO    و 10 نانومول DOXO کشت داده شدند. تاثیر ZnO    بر عملکرد استئوبلاست و تشکیل استخوان توسط سنجش فعالیت آنزیم ALP و سنجش رسوب کلسیم مورد ارزیابی قرار گرفت. رونویسی ژن‌های دخیل در تمایز استخوانی سلول‌های بنیادی مزانشیمی، مانند ژن‌های   Col1Aو ALP ، Runx2 ،BMP2 با استفاده از qRT-PCR مورد بررسی قرار گرفت.

همچنین از روش داکینگ مولکولی برای بررسی توانایی ZnO    در اتصال به   MPRs، یک شبیه‌سازی اتصال مولکولی با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی انجام شد. نرم افزار AutoDock 4.2.6 برای بررسی برهم کنش اتصال بین ZnO    و جایگاه های   فعال گیرنده های BMPها استفاده شد.

نتایج این مطالعه نشان داد که در گروه‌های BMSCs تیمار شده با نانوذرات اکسید روی، بیان ژن‌های BMP-2، RUNX2، ALP و COL1A به طور قابل توجهی افزایش یافت. همچنین، رسوب کلسیم نیز در این گروه‌ها افزایش یافت.

شبیه‌سازی اتصال مولکولی نشان داد، کمترین انرژی پیوند ?G) پیوند = 3.14 -   و 2.32 - کیلوکالری بر مول) به ترتیب نشان دهنده تمایل نانو ذرات اکسید روی به اتصال به جایگاه‌های فعال گیرنده نوع BMPRII و گیرنده نوع   MPRIa   می باشد.

نتایج این مطالعه می‌تواند یکی از مکانیسم‌های اصلی اثرات ترکیبی دوکسوروبیسین   و نانوذرات اکسید روی در القای تمایز استخوانی را در قالب یک مطالعه برون‌تنی و محاسباتی تبیین کند. این یافته‌ها می‌تواند به توسعه استراتژی‌های جدید برای پیشگیری از پوکی استخوان ناشی از شیمی درمانی کمک کند.

واژه های کلیدی:

دوکسوروبیسین، سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان، نانوذرات اکسید روی، گیاه ارغوان (Cercis siliquastrum)، داکینگ مولکولی، مسیر سیگنالینگ   MP2

کارایی ضعیف تولید مثلی در گاوهای شیری هم‌چنان یک نگرانی عمده برای صنعت دام شیری در سراسر جهان است. در چند دهه‌ی اخیر، انتخاب ژنتیکی برای تولید شیر با کاهش کارایی تولید مثلی همراه بوده است. گاو مدرن شیری با تولید بالا نسبت بیشتری از مواد مغذی در‌ دسترس را به سمت تولید شیر به هزینه‌ی ذخایر بدن و تولید مثل هدایت می‌کند. از طرف دیگر، تشخیص نادرست فحلی با از دست رفتن سود در اثر افزایش فواصل گوساله‌زایی، کاهش تولید شیر و هزینه‌های دام‌پزشکی مربوطه همراه بوده است. تلاش‌های تحقیقی قابل توجهی روی توسعه‌ی فناوری‌هایی جهت القاءِ تخمک‌گذاری همزمان‌شده برای تلقیح در زمان معین (TAI) در گاوهای گوشتی و شیری متمرکز شده‌اند. هدف مطالعه­ی حاضر بهبود نرخ تخمک­گذاری (OR)، نرخ گیرایی (CR) و نرخ آبستنی (PR) در گاوهای شیری شیروار با جایگزین کردن هورمون آزادکننده­ی گنادوتروپین دوم (GnRH2) در پروتکل­های آوسینک و کوسینک با گنادوتروپین کوریونیک انسانی (hCG) است. تعداد 49 راس گاو که نخستین زایمان خود را 2 ± 60 روز قبل انجام داده بودند پس از احراز سلامت بالینی در زمان شروع مطالعه در گروه‌های زیر ثبت ‌نام و درمان شدند: 1) گروه آوسینک (OVS; n=12): GnRH, 7 days, PGF2?, 56 hours, GnRH, 16-18 hours TAI؛ 2) گروه کوسینک (COS; n=12): GnRH, 7 days, PGF2?, 72 hours, GnRH + TAI ؛ 3) گروه آوسینک + hCG (OVS-hCG; n=12): همانند گروه OVS به استثنای این که GnRH2 با یک دوز hCG (i.u. i.m. 1500) جایگزین گردید؛ 4) گروه کوسینک + hCG (COS-hCG; n=13): همانند گروه COS به استثنای این که GnRH2 با یک دوز hCG (i.u. i.m. 1500) جایگزین گردید. تخمدان‌های همه‌ی دام‌ها در روزهای 9، 10، و 11 بعد از شروع پروتکل‌ها (روز صفر، روز شروع اجرای پروتکل‌ها) جهت شناسایی تخمک‌گذاری با استفاده از یک پروب   MHz 7.5 مورد سونوگرافی قرار گرفتند. تخمک‌گذاری به صورت شناسایی یک فولیکول ? mm 8   قطر در روز 9 و ناپدید شدن آن تا روز 11 تعیین گردید. تشخیص آبستنی در روزهای 1 ± 30 و 1 ± 42 بعد از انجام TAI به روش سونوگرافی از طریق راست‌روده به ترتیب جهت تعیین نرخ گیرایی (CR) و نرخ آبستنی (PR) انجام شد. نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد که بیشترین OR،‌ CR، و PR به ترتیب در گروه‌های OVS، OVS، و OVS و کمترین آنها به ترتیب در گروه‌های COS، OVS-hCG‌ و COS-hCG حاصل شده است اما این تفاوت‌ها از نظر آماری معنی‌دار نبودند (P > 0.05).در خاتمه، نتایج مطالعه­ی حاضر نشان داد که جایگزین کردن GnRH2 با hCG در پروتک­های آوسینک و کوسینک OR، CR، و PR را بهبود نبخشید (P=0.08). انجام این مطالعه در مقیاس بزرگتری ممکن است نتایج روشن­تری را آشکار سازد.