این مطالعه به بررسی ویژگی‌های مورفولوژیک و مورفومتریک قلب و سرخرگ‌های بزرگ در قرقاول معمولی (Phasianus colchicus) می‌پردازد. پنج پرنده نر بالغ به‌عنوان نمونه مورد استفاده قرار گرفت. پارامترهای گوناگون مورفومتریک و هیستومورفومتریک قلب و سرخرگ‌های بزرگ آن اندازه‌گیری شد. ساختار دقیق حفرات قلب با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و الگوی بیان پروتئین دسمین و   ?-SMA با رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمیایی ارزیابی شد. قلب دارای شکلی کشیده و مخروطی بود و میانگین طول و عرض آن به‌ترتیب   46/0± 94/2 و15/0± 38/2 سانتی‌متر بود. در بطن راست، نواحی قاعده‌ای و راسی نازک‌تر از ناحیه میانی بودند (05/0P<). به طور کلی، ضخامت دیواره بطن‌های چپ و راست از قاعده به سمت راس کاهش می‌یافت. اگرچه ضخامت دیواره و قطر لومن در تنه بازویی‌ـ‌سری چپ و سرخرگ ریوی چپ بیشتر از همتایان راست خود بود، اما این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (05/0P>). در مقابل، این مقادیر در آئورت و تنه‌های بازویی‌ـ‌سری به طور معنی‌داری بیشتر از سرخرگ‌های ریوی بودند (05/0P<). دیواره جداری بطن راست از دو لایه عضلانی متمایز تشکیل شده بود. ضخامت دیواره بطن چپ در نواحی میانی و راسی به‌ترتیب چهار و سه برابر دیواره   بطن راست بود. در مشاهدات SEM، دریچه دهلیزی–بطنی عضلانی راست به‌وسیله چندین طناب عضلانی به دیواره آزاد بطن راست متصل بود. طناب‌های وتری دریچه دهلیزی–بطنی چپ ظاهری منشعب داشتند و هر طناب از سه تا چهار رشته باریک‌ترِ درهم‌تابیده تشکیل شده و همگی به یک ماهیچه پاپیلاری مشترک متصل می‌شدند. شبکه فیبرهای پورکینژ به‌طور گسترده در میوکارد توزیع شده بود، واکنش ایمنی قوی نسبت به دسمین نشان داد و برای ?-SMA منفی بود.

علیرغم اینکه الگوهای ضخامت دیواره‌ها، ساختار دریچه‌ها و شبکه گسترده فیبرهای پورکینژ، بیانگر تمایز عملکردی بخش‌های مختلف قلب   و سرخرگ های بزرگ آن و انطباق با فشارهای همودینامیکی ویژه پرندگان است، ساختار منحصر به فرد دریچه دهلیزی بطنی راست عضلانی، ظرافت‌هایی را به تنوع دریچه‌ای پرندگان افزوده و بیانگر وجود اختلافات آناتومیکی در گونه های مختلف پرندگان است. علاوه بر این، تفاوت‌های مشاهده‌شده در بیان ایمنوهیستوشیمیایی، از جمله واکنش مثبت دسمین و عدم واکنش ?-SMA   در فیبرهای پورکینژ، نشان‌دهنده سازوکارهای ساختاری خاص برای هدایت سریع جریان الکتریکی و هماهنگی انقباضات بطنی است.

واژگان کلیدی: قرقاول معمولی، پرندگان، سیستم قلبی-عروقی، ایمونوهیستوشیمی

  

  

را در پالپ دندان و اودنتوبلاست‌ها نشان دادند، در حالی که   بیان پروتئین S100 فقط در سلول‌های مزانشیمی پالپ دندان پیشین همستر مشاهده شد.

نتیجه گیری:   این نتایج نشان می‌دهد همسترها ممکن است علیرغم تنوع‌های غذایی، خصوصیات ترمیمی بهتری در دندان خود داشته باشند. این نتایج به درک عمیق تر سازگاری های تکاملی در دندان جوندگان کمک می‌کند و اطلاعات و روش‌های بهبود یافته‌ای را برای مطالعات ترجمه‌ای دندانپزشکی و انتخاب مدل حیوانی مناسب‌تر در تحقیقات دندانپزشکی پیشنهاد می‌کند.

کلمات کلیدی: دندان،   بافت شناسی،   همستر،   خوکچه هندی،   مورفومتری،   مورفولوژی.

  

  

چکیده

این مطالعه به بررسی ویژگی‌های مورفولوژیکی، مورفومتریک و هیستومورفومتریک دیسک‌های بین مهره‌ای   سینه‌ای و کمری در خوکچه هندی می‌پردازد. هدف اصلی این تحقیق، ارائه داده‌های پایه برای مطالعات مقایسه‌ای در زمینه دامپزشکی و پزشکی، به ویژه در ارتباط با بیماری‌های کمری شایع است. در این مطالعه، 5 خوکچه هندی مورد بررسی قرار گرفتند و ویژگی‌های مورفولوژیک و مورفومتریک دیسک های بین مهره ای سینه ای و کمری با استفاده از تصاویر میکرو‌سی‌تی و تشریح ماکروسکوپیک اندازه‌گیری شدند و با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفتند.

نتایج نشان داد که 13 دیسک سینه‌ای و 6 دیسک کمری در خوکچه هندی شناسایی قرار دارد. دیسک‌های سینه‌ای از شکل گرد در ناحیه T1-T3 به ساختارهای مثلثی و قلبی شکل در ناحیه T4-T13 تغییر می‌کنند، در حالی که دیسک‌های کمری شکل قلبی ثابت‌تری دارند. نتایج مورفومتریک تفاوت‌های آماری معناداری را نشان داد به‌گونه‌ای که دیسک‌های کمری در پهنای جانبی، پشتی-شکمی و مساحت دیسک، حلقه فیبروزی و هسته‌ پالپی بطور معناداری بزرگ‌تر از دیسک‌های سینه‌ای بودند. به ویژه، افزایش قابل توجهی در پهنای جانبی و مساحت دیسک مهره های L5 و L6 کمری مشاهده شد. دیسک‌های بین‌مهره‌ای سینه ای تغییرات نوسانی در برخی پارامترها مانند ارتفاع پشتی و شکمی نشان دادند. از نظر بافت‌شناسی، هر دو نوع دیسک دارای هسته پالپی، حلقه فیبروزی و صفحات انتهایی سازمان‌یافته بودند. صفحه انتهایی از غضروف هیالین، فیبروغضروف، غضروف کلسیفیه و مراکز استخوان‌سازی ثانویه با کانال‌های عروقی بزرگ و ترابکول‌های استخوانی تشکیل شده بود.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که اگرچه دیسک‌های بین مهره‌ای سینه‌ای و کمری در خوکچه هندی از نظر بافت‌شناسی ویژگی‌های کلیدی را حفظ کرده‌اند، اما ویژگی‌های مورفولوژیکی و مورفومتریک متمایز آن‌ها نشان دهنده انطباق با نیازهای بیومکانیکی است. با این حال، به دلیل وجود تفاوت‌های اساسی بین انسان و خوکچه هندی، استفاده از این گونه به عنوان مدل تحقیقاتی برای دیسک‌های بین مهره‌ای انسان باید با احتیاط صورت گیرد.

کلمات کلیدی: خوکچه هندی، دیسک بین‌مهره‌ای،

ستون فقرات، جوندگان، میکرو‌سی‌تی  

چکیده مقدمه و هدف : فاض?ب دفعی بیمارستان از مهم‌ترین منابع انتشار عوامل عفونت‌زا در مح?ط است. وجود عواملانگلی متعدد و زئونوز در فاضلاب بیمارستانی و احتمال راه‌یابی این فاضلاب به آبهای آشامیدنی یا محصولات کشاورزی، خطری بالقوه جهت انتقال بیماری‌های‌ انگلی به انسان و دام محسوب میشود. فاضلاب‌ها به دلیل دارا بودن مواد مغذی میتواند برای اصلاح خاک استفاده شود و چنانچه به شکل صحیح سالم‌سازی نشود، عوامل مقاوم انگلی نظیر تخم کرم‌ها و کیست تک‌یاختهها ممکن است وارد محصولات کشاورزی شود. هدف از ا?ن مطالعه تع??ن وضع?ت آلودگی‌انگل? فاض?ب خام بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه است. مواد و روش‌کار : این مطالعه بر روی نمونه‌های اخذ شده از بیمارستان امام رضا(ع) شهرستان کرمانشاه صورت گرفته و نمونه‌گیری از فروردین ماه 1403 تا شهریور ماه 1403 به مدت 6 ماه و به صورت هفتگی انجام شد. نمونـه‌های اخذ شده بـرای انجـام آزمایشات انگل شناسی به آزمایشگاه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه رازی منتقل شدند. آنـالیز انگلـی بـر اسـاس روش بیلنجـر بـا لام شـمارش مـک ‌مسـتر انجام شد. جهت تشخیص آلودگی نمونههای اخذ شده به تک‌یاخته کریپتوسپوریدیوم از هر نمونه 3 گسترش تهیه‌کرده و پس از ثابت کردن با اتانول به روش ذل-نیلسون اصلاح شده رنگ‌آمیزی میشود و زیر میکروسکوپ مشاهده شد و وجود آلودگی و شدت آلودگی برای هر نمونه ثبت گردید. جهت مقایسه آلودگی در ماههای مختلف نمونهگیری از آزمونهای آماری در بستر نرم‌افزار    استفاده شد. در این مطالعه مقادیر p کمتر از 05/0 معنیدار در نظر گرفته شدند. نتایج : بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، در روش تلمن تخم تنیا، لارو نماتود، تخم هیمنولپیس نانا، کیست ژیاردیا، کیست کیلوماستیکس، کیست آمیب، کیست بلاستوسیستیس هومینیس، کیست یوامبا بوتچلی مشاهده شد و فاضلاب تصفیه شده بیمارستان امام رضا ازنظر آلودگی با کریپتوسپوریدیوم در مواردی بسیار کم مثبت بود. آزمون‌های آماری که بر روی نتایج روش تلمن انجام شد، اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فاضلاب تصفیه شده ماه‌های نمونه‌گیری را نشان نداد. همین‌طور اختلاف معنی‌دار بین آلودگی انگلی فصل بهار و تابستان فاضلاب تصفیه شده بیمارستان امام رضا دیده نشد. آلودگی به کریپتوسپوریدیوم در ماههای مختلف بیمارستان و در فصول بهار و تابستان اختلاف معنی‌داری را نشان نداد. نتیجه‌گیری : آلودگی فاضلاب بیمارستان امام رضا(ع) کرمانشاه به انواع انگلهای پاتوژن، نشاندهنده توانایی پسابها و کود ناشی از آن در آلوده سازی منابع آبی و محصولات کشاورزی مورداستفاده برای انسان و دامهاست. لذا سالم‌سازی صحیح فاضلاب قبل از ورود به محیط‌زیست از اهمیت بالایی برخوردار است. کلمات کلیدی : فاضلاب، فاضلاب بیمارستان، آلودگی انگلی، کرمانشاه، تک‌یاخته، کرم

مقدمه وهدف: آبشش اندامی است که به شدت به انواع برخوردها و تغییرات نامطلوب در محیط های خارجی و داخلی حساس است. از این رو، مطالعه بافت­شناسی آبشش ماهی، فرصتی برای ارزیابی وضعیت سلامت ماهی و همچنین اطلاعاتی در موردخطرات بهداشتی احتمالی ناشی از محیط آنها را فراهم می کند. آبشش ماهی به دلیل جایگاهی که به عنوان یک اندام چند منظوره دارد، همواره محققان را مجذوب خود کرده است. در این مطالعه، آبشش   سیاه ماهی باله بلند به عنوان یکی از ماهیان آب   شیرین   ایران مورد مطالعه میکروسکوپی قرار می­گیرد.

مواد و روش کار: ?  قطعه ماهی   بالغ از رودخانه سیروان در محل سد داریان با کمک تور ماهی‌گیری چتری با قطر منافذ ?در ? صید و در فلاسکهای مخصوص پر از آب ، بلافاصله به آزمایشگاه بافت شناسی دانشکده منتقل شد. سر ماهی ها به شیوه درست از بدن جدا و سرپوش آبشش­ها با دقت جدا شده و آبشش ها خارج شد و در فیکساتیو قرار داده شد.   مورفولوژی آبشش ها با کمک استریومیکروسکوپ بررسی شد و   تصاویر لازم بادوربین دیجیتال اخذ شد.   جهت مطالعه با میکروسکوپ نوری، پس از اطمینان از تثبیت نمونه ها، از بخش میانی کمان اول هر آبشش (? نمونه)، نمونه ای در ابعاد ? میلی متر در ?میلی متر جدا شد و   تحت پاساژ بافتی قرار گرفت.   مقاطع بافتی به روش معمول هیستوتکنیک   تهیه شد. سپس، مقاطع با رنگ آمیزی های عمومی و اختصاصی   رنگ شد. در بخش مطالعه میکروسکوپ الکترونی روبشی نیز، دو نمونه آبشش پس از فیکس شدن به آزمایشگاه مربوط ارسال شد تا طبق پروتکل آزمایشگاه نمونه‌ها پردازش و تصاویر میکروسکوپ الکترونی از سطح نمونه‌ها تهیه شود.

نتایج: در هر طرف سر ماهی ? کمان آبششی در زیر سرپوش آبششی قرار دارد. هر کمان از سه قسمت شامل محور کمان در مرکز ، تیغه­های آبششی در سمت محدب کمان و خار های آبششی در سمت مقعر کمان تشکیل شده بود. مطالعه بافت شناسی نشان داد که محور کمان از غضروف ،   بافت همبند ، چربی و عروق خونی تشکیل شده بود و توسط بافت پوششی مطبق پوشیده شده بود. از سمت محدب کمان، تیغه های اولیه خارج شده بودند که هر کمان متشکل از بافت پوششی مطبق و مرکزی از غضروف، بافت همبند و عروق خونی بود. بافت پوششی تیغه­ها از سلول های تمایز نیافته، سلول های کلرید، سلول های موکوسی و سلول های پوششی کناری تشکیل شده بود. تیغه­های ثانویه عمود بر تیغه­های اولیه قرار داشتند و دارای محوری از بافت همبند حاوی عروق خونی بودند که توسط بافت پوششی متشکل از سلول های پوششی کناری، سلول های پیلار و سلول های تمایز نیافته پوشیده شده بودند. از سمت مقعر کمان، خارهای آبششی خارج شده بودند که برجستگی­­های قله مانندی از بافت پوششی مطبق و بافت همبند بودند. در انتهای خارها، جوانه­های چشایی به صورت برجستگی­های کروی تا بیضی شکلی از سطح بافت پوششی برآمده بودند. سلول­های موکوسی به فراوانی در بافت پوششی خارها قابل مشاهده بودند.   

فراساختار سطحی آبشش شامل تیغه های اولیه­ای بود که   بصورت موازی از محور کمان خارج شده بودند و به طور غالب توسط سلول های پوششی کناری با نمای سطحی اثر انگشت مانند پوشیده شده بودند. منافذ سلول های موکوسی و سلول های کلرید   لابلای سلول های پوششی مشاهده شدند. عمود بر تیغه های اولیه ، تیغه های ثانویه بصورت موازی خارج شده بودند و سطح­شان توسط سلول های پوششی کناری پوشیده شده بود.   در قسمت انتهایی خارهای آبششی

جوانه های چشایی و سلول های موکوسی به وفور دیده شدند  

  نتیجه گیری: ساختار میکروسکوپی آبشش سیاه ماهی باله بلند در سطح بافتی و فراساختاری مشابه آبشش سایر ماهیان استخوانی می باشد.

کلمات کلیدی: آبشش، سیاه ماهی باله بلند، بافت

شناسی ، فراساختار سطحی  

چکیده

مقدمه و هدف: پوست یکی از اندام­های مهم در آبزیان بخصوص ماهیان استخوانی و دوزیستان محسوب می­شود که به‌واسطه داشتن سلول­ها و ساختارهای اختصاصی، علاوه بر عملکرد بدیهی محافظت در برابر عوامل محیطی، در حفظ و تنظیم تعادل اسمزی، درک حسی و ترشح برخی مواد نقش دارد. وضعیت سلامت پوست و تغییرات ساختاری آن بازتابی از سلامت ماهی و کلیدی در درک روند بیماری­ها و تاثیر تغییرات محیطی بر ماهی خواهد بود. از طرف دیگر پوست ماهی امروزه در صنایع دیگر نظیر پزشکی ، داروسازی ، تغذیه انسان و دام و نیز در تحقیقات سلولی و بافتی دارای کاربرد بوده و مطالعه آن مورد توجه روزافزون قرار گرفته است تا علاوه‌برکاهش هزینه های ناشی از آلودگی محیط با ضایعات صنعت پرورش ماهی، از آن‌ها در زمینه‌های دیگر بهره بری شود. از این رو شناخت پوست ماهی و ساختارهای آن بسیار مورد توجه است. در این مطالعه نیز پوست سیاه ماهی باله‌بلند به‌عنوان یکی از ماهیان بومی غرب کشور توسط میکروسکوپ نوری و همچنین فراساختار سطحی پوست به‌وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد مطالعه و بررسی قرارمی­گیرد.

مواد و روش‌کار:   در مطالعه حاضر، تعداد 5 قطعه سیاه ماهی باله‌بلند از رودخانه سیروان در محل سد داریان صید شده و پس از انتقال به آزمایشگاه بافت‌شناسی از آن‌ها نمونه‌های پوستی 1 سانتیمتر در 1 سانتیمتر از پوست سطوح پشتی و شکمی نواحی قدامی و خلفی گرفته و در ظروف حاوی محلول فیکساتیو غوطه­ور شدند. نمونه­ها پس از فیکس شدن تحت پاساژ بافتی قرار گرفته و مقاطع بافتی از آن‌ها تهیه شد. در ادامه، مقاطع بافتی تحت رنگ‌آمیزی عمومی و رنگ‌آمیزی‌های اختصاصی ماسون‌تری‌کروم ، پریودیک‌اسید‌شیف و آلسین‌بلو قرارگرفته و توسط میکروسکوپ نوری مطالعه شدند و تصاویر لازم   با کمک دوربین دیجیتال ثبت گردید. بخش هیستومتری با کمک نرم افزار Image j   انجام شد و داده‌های حاصل مورد آنالیز آماری قرار گرفتند.   همچنین نمونه‌های بافتی از پوست سطوح پشتی و شکمی ماهی گرفته شد و پس از فیکس شدن و آبگیری به آزمایشگاه میکروسکوپ الکترونی ارسال شد تا نمونه‌ها پردازش و تصاویر الکترونی   از سطح آنها تهیه گردد.

نتایج:   نتایج حاصل نشان داد که از دیدگاه بافت‌شناسی پوست سیاه ماهی باله‌بلند ، شامل سه لایه ساختاری اپیدرم، درم و هیپودرم بود. لایه اپیدرم شامل بافت پوششی مطبق شاخی نشده زنده و فعال متشکل از سلول‌های اپیتلیال در اشکال سه‌گانه استوانه‌ای تا مکعبی بر روی غشای پایه، چندوجهی و سنگفرشی مسطح در سطح اپیدرم بود. بعلاوه، سلول‌های ترشحی جامی و چماقی، مابین سلول‌های اپیتلیال مشاهده شدند. درم در دو لایه سست و متراکم در زیر غشای پایه تا دسته‌های عضلانی گسترده بود و حاوی رگ‌های خونی، سلول‌های رنگ‌دانه‌دار و سلول‌های چربی بود که فلس‌ها را نیز در برمی‌گرفت. از دیدگاه هیستومتری ضخامت اپیدرم پوست سطح شکمی در هر دو ناحیه قدامی و خلفی بیشتر از سطح پشتی و این ضخامت در پوست نواحی خلفی بیشتر از نواحی قدامی بود. در شمارش سلول‌های ترشحی به ترتیب نواحی

پشتی قدامی و شکمی خلفی دارای بیشترین سلول جامی و سلول چماقی بوده و از این نظر با سایر نواحی مورد مطالعه اختلاف معنی دار داشتند. (P<0.05) در مقایسه‌ی دو جمعیت سلولی در هر ناحیه، اختلاف معنی‌دار(P<0.05)   به‌غیراز ناحیه شکمی قدامی در سه ناحیه دیگر دیده شد .

  فلس‌های سیاه ماهی باله‌بلند از نوع سیکلوئید بود که در مطالعه‌ی فراساختاری با استفاده از میکروسکوپ الکترونی، آرایش فلس‌ها در سطح پوست و نیز نواحی خلفی آن‌ها که با اپیدرم پوشیده شده قابل‌مشاهده بود و همچنین الگوهای اثرانگشتی ریزستیغ­های سلول‌های سطحی و منافذ راسی مابین آن‌ها مشاهده شدند. ویژگی‌های ساختاری سطحی فلس‌ها شامل برجستگی‌های مدور و شیارهای عرضی و آرایش آن‌ها در نواحی قدامی، خلفی و جوانب هر فلس مشابه با فلس‌های سیکلوئید در سایر گونه‌های هم‌خانواده بود بااین‌حال غیر مرکزی بودن ناحیه فوکوس و لبه‌های محدب قدامی و خلفی و نیز مرکزی و کوتاه بودن کانال خط جانبی در فلس‌های روی خط جانبی از ویژگی‌های فلس این‌گونه بود.

نتیجه‌گیری: در مجموع، ساختار کلی بافت پوست سیاه ماهی باله‌بلند در سطوح   پشتی و شکمی مشابه   بود . با این حال، ضخامت پوست در سطح شکمی بیشتراز سطح پشتی بود.   همچنین ، از منظر بافت شناسی، هیستوشیمی و فراساختاری   مشابه سایر ماهی­های آب شیرین بود.

کلمات کلیدی: پوست، سیاه ماهی باله‌بلند، بافت‌شناسی، بافت سنجی، فراساختار سطحی

  

  

فرآورده­های خام گوشتی نقش بسزایی در انتقال گونه­های مختلف سارکوسیستیس درجهان ایفا می­کنند. همبرگر یکی از فرآورده­های گوشتی است که ممکن است به دو شکل صنعتی در کارخانه­های دارای مجوز یا دست‌ساز تولید و در مغازه­ها عرضه شود.­ این فرآورده معمولا از گوشت گاو تهیه می­شود و می­تواند حامل پاتوژن­های مهمی نظیر تک یاخته سارکوسیستیس باشد. در این پژوهش میزان آلودگی همبرگرهای توزیع شده در کرمانشاه به انگل سارکوسیستیس با استفاده از دو روش هضم پپسین و مولکولی (PCR) مورد بررسی قرار گرفت.

مطالعه حاضر به منظور بررسی مورفولوژی و مورفومتری اسپرم نریان کرد انجام شد. نمونه های منی از 10 نریان کرد جمع آوری شد. سه گسترش از هر انزال با ائوزین نیگروزین (EN(، (DQ (Quik-Diff و رز بنگال )RB )رنگآمیزی شدند. مساحت، محیط، طول و عرض سر اسپرم و همچنین طول دم و طول کل اسپرم اندازه گیری شد. پارامترهای Ellipticity، Elongation، Roughness و Regularity نیزمحاسبه شد. مورفولوژی اسپرم نیز تحت میکروسکوپ های الکترونی گذاره و نگاره مورد بررسی قرار گرفت. DQ و RB تصاویر واضح تری را برای بررسی ساختارهای اسپرم در مقایسه با روش EN ارائه کردند. طول سر، عرض سر، مساحت، و محیط در EN به طور قابل توجهی بیشتر از DQ و RB بود )0/05 ? P). عالوه بر این، تفاوت در عرض، مساحت و محیط سر بین DQ و RB معنیدار نبود )0/05? P). طول دم و طول کل اسپرم در تمام روشها به هم نزدیک بود )0/05? P). بیشترین درصد اسپرم طبیعی در روش DQ و RB به ترتیب )82/55±2/88 و 88/31±5/19( مشاهده شد. باالترین مقادیر برای Ellipticity ، Elongation و Regularity در RB یافت شد، در حالی که بیشترین مقدار برای Roughness در EN اندازه گیری شد. نقایص دم از جمله دم پیچ خورده و قطعه میانی تا خورده بیشترین فراوانی را داشتند. میکروسکوپ الکترونی گذاره دو نوع شکل سر را نشان داد: سرهایی با حاشیه قدامی گرد و سرهایی با حاشیه قدامی صاف. نتایج نشان داد که علیرغم استفاده معمول از EN برای ارزیابی مورفولوژیک اسپرم نریان، RB و DQ را میتوان برای شفافتر شدن جزئیات ساختار اسپرم از جمله آکروزوم و قطعه میانی در نظر گرفت. عالوه بر این، اسپرم نریان کرد دارای صفات مورفومتریک در محدوده نرمال تعیین شده برای نریان است، با این حال برخی از صفات بیشتر از موارد گزارش شده برای نژادهای دیگر بود. به نظر می رسد که اسپرم نریان کرد در مقایسه با سایر نژادهای اسب سر و دم بلندتری دارد.

  

  مطالعه حاضر با هدف تهیه اطلس آناتومیکی از مفاصل فتلاک قدامی و خلفی در گوسفند با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی و توموگرافی کامپیوتری و همچنین بررسی ویژگی های مورفومتریک این مفصل انجام شد. این مطالعه بر روی40 اندام قدامی و 40 اندام خلفی از 20 گوسفند بالغ انجام شد. تصویربرداری از نمونه ها با دستگاه سی تی اسکن و MRI در سطوح عرضی، میانی و کرونال انجام شد. سپس با استفاده از اره برقی برش های آناتومیکی متناظر در سطوح مورد نظر تهیه شد. ساختارهای آناتومیکی مختلف در تصاویر سی تی اسکن، MRI و برش های آناتومیکی معین و نامگذاری شدند. سنجش تراکم استخوان به روش جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (Dual Energy X-ray Absorptiometry(DEXA) انجام شد. همچنین ویژگی های مورفومتریک شامل فاصله ی بین کندیل های متاکارپ و متاتارس، پهنای کندیل های متاکارپ و متاتارس، طول ، عرض و ارتفاع سزاموییدهای فوقانی و ضخامت کورتکس بند اول انگشتان اندازه گیر شد. طبف نتایج بدست آمده، در تصاویر حاصل از MRI T1 استخوان های متراکم، لیگامنت ها و تاندون ها شدت سیگنال کمتری داشته (Hypointense) و سیاه دیده شدند. بافت چربی، استخوان های اسفنجی و مغز استخوان با شدت سیگنال بیشتر (Hyperintense) سفید دیده شدند. اما غضروف های مفصلی و مایع سینوویال با شدت سیگنال متوسط، بصورت نواحی خاکستری مشاهده شدند. مانیکا فلکسوریا در برش های عرضی قابل تشخیص بود و تصاویر MRIبا با شدت سیگنال بالا (سفید) دیده شد. اما در تصاویر سی تی اسکن قابل تشخیص نبود. لیگامنت معلقه و انشعابات آن هم در برش های عرضی آناتومیکی مشاهده شد و هم در تصاویر MRI بصورت ساختارهای سیگنال پائین (خاکستری تیره) قابل تشخیص بود. اما در تصاویر سی تی اسکن قابل مشاهده نبود. ته کیسه های سینوویالی با شدت سیگنال بالا (High signal intensity) در هر دو مفصل فتلاک قدامی و خلفی به وضوح قابل مشاهده بودند. میزان تراکم استخوان در پای چپ بطور معناداری بیشتر از دست چپ بود (05/0 (P< همچنین تفاوت بین پای راست و چپ نیز معنادار بود. طول، عرض و ضخامت استخوان های کنجدی اندام خلفی چپ بطور معناداری بیشتر از اندام قدامی چپ بود(05/0 (P<. پهنای کندیل میانی در اندام های قدامی به طور معناداری بیشتر از اندام های خلفی بود(05/0 (P<. اطلس ارائه شده در مطالعه حاضر به عنوان مرجع پایه برای ارزیابی CT و MRI مفصل فتلاک قدامی و خلفی گوسفند می تواند به دامپزشکان در تفسیرضایعات پاتولوژیک این مفصل کمک نماید. اندام های قدامی و خلفی چپ احتمالا به دلیل تحمل وزن بیشتر، تراکم استخوانی بالاتری نسبت به اندام های قدامی و خلفی راست دارند. همچنین حجیم تر بودن استخوان های کنجدی فوقانی در اندام های قدامی و پهن تر بودن کندیل داخلی آنها نسبت به اندام خلفی در گوسفندان مورد مطالعه می تواند نشان دهنده نزدیک تر بودن مرکز ثقل بدن به اندام های قدامی باشد. کلمات کلیدی: مفصل سینویال، تصویربرداری تشخیصی، نشخوارکننده کوچک، تراکم مواد معدنی استخوان

بررسی ارتباط میان ضایعات هیستوپاتولوژیک و میزان تغییرات بیومارکرهای قلبی در بره های مبتلا به بیماری تب برفکی